تیم دوچرخه‌سواری انگلیس تقریباً ۱۰۰ سال در سطح جهانی ضعیف بود (فقط ۱ مدال طلای المپیک از ۱۹۰۸ و هیچ قهرمانی در تور دو فرانس).

در سال ۲۰۰۳ دیو بریلزفورد به‌عنوان مدیر عملکرد استخدام شد و استراتژی «تجمیع دستاوردهای حاشیه‌ای» را پیاده کرد.

هدف او این بود که همه چیز را فقط ۱ درصد بهتر کند؛ از صندلی دوچرخه و لاستیک گرفته تا خواب ورزشکاران، ماساژ، شستن دست‌ها و حتی رنگ داخل کامیون تیم.

این بهبودهای کوچک و ظاهراً بی‌اهمیت، در کنار هم اثر مرکب ایجاد کردند. نتیجه: در المپیک ۲۰۰۸ پکن حدود ۶۰٪ مدال‌های طلای دوچرخه‌سواری را بردند و در سال‌های بعد چندین بار قهرمان تور دو فرانس شدند.

درس اصلی جیمز کلیر: موفقیت‌های بزرگ معمولاً نتیجه صدها تغییر کوچک و مداوم هستند، نه یک جهش ناگهانی.

هر روز فقط ۱ درصد بهتر شو؛ این بهبودهای جزئی در طول زمان نتایج فوق‌العاده‌ای می‌سازند.